21-04-2003: Nog een verjaardagsbezoek aan Liverpool

Het was mooi geregeld. Eerst mijn zoon met een verjaardagsbezoek naar de match, daarna ik. Twee weekenden na elkaar kon ik eigenlijk niet betalen maar what the hell, het is voor mijn club.

We waren vroeg op en al om kwart voor elf stonden we voor de Albert pub. De sfeer in de Albert was niet op zijn normale niveau, wij hoorden later dat het te populair is geworden bij de daytrippers dus drinken alle harde kern fans nu in Sam Dodds. Ironisch, toch?

Twee hamburgers verder waren we in het stadion. Wij hadden zes stoelen op rij twee van de Kemlyn - perfect positioneert om de warming-up van dicht bij mee te maken. Foto's volgen...

De eerste helft was frustrerend voor het thuis publiek. Ikzelf heb niet zo veel last van te hoge verwachtingen, toch is het moeilijk om bij een 0-0 stand de rust in te gaan. Chelsea, die ook voor een Champions League plek strijd, stond al met 1-0 voor. Kopje thee gehaald en met meer hoop terug naar mijn plaats voor de tweede helft.

Mensen om ons heen waren nog hun plekje aan 't zoeken toen het eerste doelpunt viel. Djimi Traore wilde te mooi de bal uit de verdediging brengen en verloor zijn balans op het gladde veld. Shaun Bartlett was er snel bij om de bal over Dudek te lobben.

Voor de volgende 25 minuten had ik een slechte gevoel dat de Reds zelfs geen gelijkmaker konden maken. Alles ging zo'n beetje mis. Te weinig inzet, slechte passes, te weinig creativiteit. Aan dat laatste kon Houllier wat doen. Smicer en Cheyrou er in voor Murphy en Diouf. Eerst leek het dat de zaken er alleen maar slechter op zouden worden. Langzamerhand kwam dat waar de fans de hele wedstrijd op hadden gewacht: inzet en snelheid omhoog.

Steeds kreeg Liverpool meer en meer balbezit. De aanvallen werden sneller en sneller. De spelers van Charlton waren nu minder bezig met spelen en meer bezig met kijken hoe Gerrard, Smicer en Baros door hun middenveld dansten. Met vijf minuten te gaan kwam de doorbraak. Riise corner naar het hoofd van Gerrard, de Charlton verdediging kon de bal niet wegwerken en Hyypia stak zijn been uit. Doelpunt!

Charlton had daarna een kans maar Dudek zag de kopbal van Jason Euell aankomen en maakte een waanzinnige sprong om de bal over de lat te duwen. Nou, ik moet eerlijk toegeven dat ik er al heel blij mee was. Gelijkspel leek niet zo erg op dat moment.

Steven Gerrard had andere ideeën dan ik. In de laatste minuut rende hij langs mij en ook langs twee spelers van Charlton en schoot naar de verre hoek onder de hand van Dean Kiely. Het stadion ontplofte van blijheid. Een plaats in de Champions League kwalificatierondes is zeker nog haalbaar.

Geschreven door Wander Koldewijn, 32 jaar.

Liverpool 2-1 Charlton Athletic (Shaun Bartlett 47', Sami Hyypia 86', Steven Gerrard 90')

Opstelling: Dudek, Carragher, Traore, Hyypia, Riise, Diouf (73' Cheyrou), Gerrard, Hamann, Murphy (73' Smicer), Owen, Heskey (46' Baros).