Columns leden

Liverpool door in de FA Cup
Bijdrage door Theo Uphus

In het weekend van 13 t/m 16 februari moest weer menig competitieduel in de top van het Engelse voetbal een stap opzij doen voor het oudste voetbaltoernooi ter wereld, dat om de FA Cup. Op het programma stond de vierde ronde. Ook Liverpool is nog in de race om de meest begeerde beker in het Engelse voetbal nadat in de vorige ronde op 12 januari Barnsley met 4-1 werd uitgeschakeld. De wedstrijd in Liverpool stond op zaterdagavond als toppunt van een weekend in Liverpool en omstreken op ons programma.

Mijn reismaatje was deze keer de Achterhoekse Amsterdammer Peter. Dat geeft ook meteen enige ruis op de lijn omdat ik op het vliegveld John Lennon Airport op zou wordt gewacht door mijn Engelse vriend Peter, in dit geval dus ook uit te spreken op zijn Engels als “Pieter”. Deze Peter ken ik al zo’n 15 jaar. Hij was ooit mijn officiele taxichauffeur en redde als zodanig een weekend in Engeland door mij in zijn taxi vanuit Liverpool op sleeptouw te nemen langs Birmingham , Manchester en terug naar Liverpool. Peter is tegenwoordig net als ik gepensioneerd maar nog steeds rijdt hij mij door zijn land als ik daar de oversteek naar maak. Voor de duidelijkheid van dit verhaal duid ik hem aan als Pieter en is mijn reismaatje dus Peter. In dit geval is ons programma: aankomst John Lennon op vrijdag 13.00 uur, eerste wedstrijd Wrexham – Ipswich om 20.00 uur. Dan op zaterdag 15.00 uur in de middag Tranmere Rovers – Crawley Town en om 20.00 de klapper van het weekend; Liverpool – Brighton.

Het weerzien met mijn Engelse vriend is zoals altijd hartelijk. Pieter rijdt ons eerst naar de stad waar we een appartementje in de North John Street hebben gehuurd. Een air b&b heet dat kennelijk. Het ligt op 100 meter van Matthew Street en dat was wat ik graag wilde. Om 17.30 worden we weer opgepikt voor het ritje van een klein uur naar Wrexham. Het stadje en de plaatselijke club zijn een beetje cult vanwege de overname die twee Hollywoodacteurs, Ryan Reynolds en Rob “Mac” McElhenney een aantal jaren geleden deden. Het gevolg: een race door de verschillende Leagues omhoog, met name ook dankzij manager Phil Parkinson. De club doet momenteel verwoede pogingen de play offs voor promotie naar de Premier League te bereiken. Het is diezelfde promotie die de tegenstander van vanavond, Ipswich Town probeert te bewerkstelligen. Zij gaan voor een rechtstreekse gang naar de PL. Dat alles telt vanavond niet. Het is FA Cup vanavond.

Pieter wacht in de auto op onze terugkeer uit het stadion. Dat wil hij zo. Wij proberen eerst de honger wat te stillen door bij een foodtruck een cheeseburger te bestellen. We krijgen een gitzwarte betonburger die kennelijk met behulp van een glijmiddel, whiskeysaus genaamd naar binnen moet worden geholpen. We duiken maar snel de Turf in. In deze Pub is Wrexham FC, een van de oudste clubs ter wereld geboren is, in 1864 om precies te zijn. Het is hier al flink druk binnen. Als wij voorzien zijn van een halve liter en ons bezig houden met dom voor ons uitkijken valt ons een grappige druktemaker op.

De man staat steeds klanten bij de bar weg te jagen om diezelfde klanten even later ook weer opzij te jagen teneinde een looppad tussen de buitendeur en de bar open te houden. Het is net comedy capers. De man jaagt mensen voor zich uit elkaar die achter hem het ontstane gat direct weer opvullen. Tot de man weer van de deur of bar vandaan terugkeert en het hele ritueel zich herhaalt.

Aangezien ticketleverancier Rob hospitalitytickets voor ons heeft geregeld zoeken we de warmte van de clublounge op voor een bakkie koffie. Aansluitend zoeken we onze zitplekken op. Rij 4 nagenoeg op de middenlijn. De wedstrijd gaat direct over naar versnelling 5. Beide teams die voor een uitverkochte Racecourseground spelen krijgen kansen op de eerste goal die na 34 minuten wordt gescoord. Het is Josh Windass die de 1-0 binnenschiet door een harde voorzet van rechts naar de tweede paal te verlengen. Na de pauze krijgen beide teams zat kansen om de score nog te wijzigen, maar ze verprutsen de meest onwaarschijnlijke kansen. Het blijft 1-0 en dus gaat Wrexham door naar de laatste zestien.

De volgende middag worden we om 14.15 weer door Pieter opgepikt op ons tijdelijke adres voor een ritje naar Prenton Park in Birkenhead. Mijn vraag aan Pieter of bewoners van “de overkant van de Mersey” ook als scousers worden beschouwd krijgt een verrassend antwoord. “They are just wannabees. They are plastic scousers”.

Het is buiten het stadionnetje best rustig, al blijken er uiteindelijk 5739 toeschouwers te zijn. We zitten weer lange zijde. Crawley Town neemt aanvankelijk het initiatief maar bij de eerste kans aan de andere kant komt de thuisclub op voorsprong. Zech Obiero (wie kent hem niet ?) scoort de 1-0. Nog voor de pauze vliegt er een bal op de lat maar valt de 2-0 alsnog dankzij een benutte strafschop van ene Ironside. Na de pauze zakt het niveau en de amusementswaarde naar onder vijfde klasse KNVB. Het blijft 2-0.

We melden ons weer bij de wachtende Pieter die ons direct naar Anfield Road brengt. Daar houdt zijn service van de dag op want is het voor hem “stuur uit de handen want bier in de handen”. Ook voor ons geldt dat laatste. We hebben weer tickets voor hospitality en melden ons bij de beatclub. Dat moet dan met digitale tickets en daar ben ik bloednerveus over. Nog niet eerder mee te maken gehad en niet mijn ding zeg maar. Het gaat uiteindelijk goed en dus: happie eten, glaasje drinken. En dan door naar buiten, vak L16. We kijken rechtuit het strafschopgebied in waar ook de Kop in kijkt. Zij staan te blauwbekken waar wij hetzelfde zittend doen op zachte stoeltjes. Drie hoeraatjes voor Rob van de digitale tickets !

Zoals mag worden verwacht ligt het initiatief direct bij de Reds. Rechtsback van dienst Curtis Jones lost een eerste waarschuwingsschot dat via een Brightonbeen net langs de verkeerde kant van de paal vliegt. Even later is Mo met bal sneller dan zijn tegenstander zonder maar staat de doelman de openingstreffer in de weg. De arbitrage doet hetzelfde, maar terecht als Gakpo een vrije trap van Szoboszlai binnen kopt in buitenspelpositie. Het is allemaal uitstel van executie want na 42 minuten vinden de rode wingbacks elkaar voor de 1-0. Kerkez zet hard voor en Jones tikt binnen. Wij op de tribune blij met de minimale voorsprong kort voor rust, maar we hebben Alisson Becker toch nog hard nodig na een slipper centraal achterin. Met 1-0 gaan we terug naar binnen, waar ik koffie boven bier verkies.

Ook na rust is Liverpool dominant maar is het eerste moment voor Brighton. Becker tikt een voorzet vlak voor het hoofd van van Hecke vandaan. Uitblinker Szoboszlai krijgt een pass op Mo direct terug in de ruimte en schiet keihard in de verre hoek. Dit is wat de hele reis met alles erop en eraan, inclusief de kosten geheel rechtvaardigt. Wat een goal! Halverwege de tweede helft beslist Liverpool de wedstrijd als Mo door de verdediging van de Seagulls wandelt tot men hem ondersteboven schoffelt. Mo zet er zelf zijn linkervoet tegenaan voor de 3-0 die keihard in de bovenhoek inslaat. Invaller Rio Nguhoma lijkt zelfs de 4-0 nog binnen te schieten op aangeven van Virg, maar de arbitrage keurt deze goal vanwege buitenspel af. In dit geval een zeer discutabele beslissing van de overigens prima scheidsrechters. Liverpool speelt de wedstrijd verder zonder problemen uit, zodat Peter en ik ons tevreden op een biertje in de beatclub kunnen storten. Een busritje in de plotseling opgedoken sneeuw brengt ons terug naar ons slaapadres.

We hebben nog twee dagen te gaan die we volmaken met lekker eten, zoals in de Shiraz Palace (dank je John !), meerdere pubs, de Beatles Story en mijn persoonlijke “must”, de Cavern Club.

Als Pieter ons maandagmiddag terug rijdt naar John Lennon Airport komt het gesprek nog even op de club wiens naam niet in Pieters’ auto mag worden uitgesproken. Zijn conclusie is echter weer wel leuk.

“They used to live in a blue shed, now they have a blue boathouse.”.

Theo Uphus