08-04-2008: Magic on Anfield En weer lukt het om de halve finales te halen. En wat een wedstrijd. Magic on Anfield. Alles wat een Europacupavond mooi maakt. En uiteraard met het juiste eindresultaat en de juiste winnaar. Liverpool 4-2 Arsenal De sfeer in het stadion was ongelofelijk. Het You'll never walk alone overstemde de Champions League hymne waardoor het geluid wat werd opgeschroefd om de Liverpoolsupporters te overstemmen. Met Crouch in plaats van Babel was Gerrard verbannen naar de linkerkant. Het was Arsenal die direct het initiatief nam. Het leek er op dat de sfeer in het stadion voor hen niet verlammend werkte maar hen juist inspireerde. Wat volgde was een overmacht voor de gasten. De druk op de verdediging van Liverpool resulteerde in de voorsprong voor Arsenal. Flamini sneed door de verdediging van Liverpool heen en zette voor op Diaby die Reina in de korte hoek verraste met een harde volley. 0-1 in de 13e minuut. De voorsprong was conform de verhouding op het veld tot dan toe. De steun van het publiek hield onverminderd voort. Arsenal kreeg echter nog twee grote kansen. Reina stond echter kansen van Eboue en Adebayor in de weg. Liverpool bleef zoeken naar een opening, maar de verhouding op het veld met de naar links verbannen Gerrard leek niet echt in het voordeel van de thuisploeg te werken. De ommekeer kwam toen Gerrard de bal richting het doel van Almunia slingerde. De doelman kon de bal tot corner verwerken. Gerrard ging zelf achter de bal staan en vond de vrijstaande Hyypia, die de bal hard in het doel kopte. 1-1. Weliswaar tegen de verhouding in, maar who cares. Arsenal was geschokt door de gelijkmaker en Liverpool nam het initiatief over. De eerste 30 minuten waren voor Arsenal, maar de laatste 15 minuten verliepen in het voordeel van de thuisploeg. En dat in een moordend tempo. Ruststand 1-1 De tweede helft begon richting de kop en het leek erop dat de twaalfde man de reds konden inspireren tot meer. Toch leken beide ploegen bang om nog een tegendoelpunt te krijgen. Zeker voor Liverpool zou een tegendoelpunt betekenen dat ze twee keer zouden moeten scoren. Ondanks het vele balbezit was het Eboue die in de 62e minuut de grootste kans tot dan toe zou krijgen. Hij kreeg de bal echter niet voor waar twee man vrij stonden maar schoot in het zijnet. En toen viel de goal wel maar dan aan de goede kant van het veld. Reina schoot de bal uit en Crouch verlengde op Torres, die wegdraaide in het strafschopgebied om vernietigend hard uit te halen. Het stadion ontplofte na de 2-1 in de 69e minuut. En eerlijk is eerlijk. Tot die tijd had niemand hem nog echt gezien. Wat een klassespits. Het leek erop dat Liverpool de wedstrijd zou kunnen uitspelen, maar de wedstrijd werd volledig op zijn kop gezet, zes minuten voor tijd. Vanuit zijn eigen verdediging begon Walcott begon aan een indrukwekkende solo en stak het gehele veld over alvorens de bal voor te geven op Adebayor die dit buitenkansje niet onbenut liet. 2-2, en Arsenal was virtueel door naar de halve finales. Maar in deze knotsgekke wedstrijd was alles mogelijk. Twee minuten later werd de ingevallen Babel besprongen door Touré in het strafschopgebied en de scheidsrechter wees naar de stip. Twee minuten nadat het avontuur over leek was het de koele aanvoerder Steven Gerrard die achter de bal ging staan en onberispelijk inschoot. Liverpool was nu weer door, 3-2. Arsenal ging er nog wel voor, maar met nog enkele minuten op de klok was het het Nederlandse duo dat de boel op slot schoot. Kuyt speelde de bal vanuit zijn eigen verdediging op Babel die op volle snelheid Fabregas van zich afschudde om vervolgens de verkeerd opgestelde Almunia te passeren. En nu ... Chelsea again ... it brings back memories. Liverpool: Reina, Aurelio, Hyypia, Skrtel, Carragher, Gerrard, Alonso, Mascherano, Kuyt (Arbeloa 90), Crouch (Babel 78), Torres (Riise 87) Arsenal: Almunia, Clichy, Gallas, Senderos, Toure, Diaby (van Persie 72), Fabregas, Flamini (Gilberto 42), Eboue (Walcott 72), Adebayor, Hleb Scheidsrechter: Frojdfeldt Toeschouwers: 41.985 Verslag: René